Koncern Stellantis powstał w styczniu 2021 r. Od tego czasu, a więc od czterech lat, cały czas się restrukturyzuje. Przygląda się swoim placówkom i biznesom. I ogranicza działalność w tych miejscach, w których jest ona najmniej opłacalna.
Powyższy opis brzmi delikatnie. Co jednak oznacza w praktyce? Konkretnym liczbom postanowił przyjrzeć się włoski związek zawodowy Fiom-Cgil. W raporcie zatytułowanym "Stellantis: wielka ucieczka" wskazuje, że zatrudnienie w zakładach Stellantis w Italii spadło z 37 288. etatów na koniec 2020 r. do 27 632. etatów na koniec 2024 r. To prawie 10 tys. miejsc pracy mniej. To oznacza, że w ciągu 4 lat Stellantis zwalniał prawie 7 pracowników każdego dnia!
Jak informuje WNP, niewiele mniej dramatyczny jest spadek produkcji samochodów. W 2020 r. zakłady we Włoszech wyprodukowały w sumie blisko milion pojazdów. W 2024 r. liczba ta spadła jednak do 480 tys. sztuk. Poziom ten będzie dalej spadać? Nową nadzieją dla włoskich zakładów jest produkcja nowej wersji hybrydowego Fiata 500. Model będzie montowany w fabryce Mirafiori w Turynie. Jego popularność może z kolei znacząco podnieść wolumen produkcyjny.
Stellantis to ogromne struktura. Połączyła kilka światowych marek, a w tym Citroena, Peugeota, Opla, Fiata, Jeepa i Alfę Romeo. Optymalizacja procesu produkcji jest w takim przypadku normalna. Wynika wprost z unifikacji modelowej. Rodziny modeli różnych marek firmy muszą być składane w tym samym zakładzie. Nie ma sensu dzielenia tych zadań. Szczególnie w ramach jednego kontynentu. To nie byłoby uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia.
Poza tym Włosi powinni zdawać sobie sprawę z faktu, że nie tylko ich kraj został dotknięty redukcjami. Bo identyczna sytuacja pojawiła się w Polsce. Dla przykładu w 2024 r. działalność zakończył zakład produkcji silników Stellantis w Bielsku-Białej. W samej fabryce pracę straciło pół tysiąca osób. W podobnym okresie podobna ilość osób straciła pracę w zakładzie w Gliwicach. Mamy zatem zaledwie kilka tygodni i tysiąc osób na bruku. Też niezły wynik, prawda?