Problem rowerzystów na drogach poza miastami jest uniwersalny. Dotyczy w takim samym stopniu Polski, jak Niemiec czy właśnie Szwecji. Dlatego Szwedzi postanowili przygotować w tym zakresie nowe przepisy. Regulacje zaproponowane przez urząd transportowy Transportstyrelsen są rewolucyjne, ale mają w ten sposób zapewnić bezpieczeństwo cyklistom.
Na potrzeby tego materiału wyobraźmy sobie taką sytuację. Kierowca spotyka na drodze rowerzystę. Jezdnia jest poprowadzona poza obszarem zabudowanym i ograniczenie prędkości na niej wynosi co najmniej 70 km/h. Niestety pas w danym kierunku jest jeden, a do tego został on oddzielony od przeciwnego kierunku jazdy linią ciągłą. Co to oznacza w praktyce?
Szwedzki urząd transportowy uważa, że stosowana do dziś procedura nie jest życiowa. Dlatego wnosi o jej nowelizację. Transportstyrelsen postuluje, aby w opisanej powyżej sytuacji kierowca miał możliwość czasowego i warunkowego najechania na linię ciągłą. Tak, aby wykonał manewr z zachowaniem bezpiecznego odstępu i nie stworzył zagrożenia dla rowerzysty. Dodatkowo kierowca będzie musiał... zwolnić. Chodzi przede wszystkim o to, aby zredukować wir powietrza, który będzie działał w czasie wyprzedzania na rower.
Możliwość najechania na linię ciągłą jest jednak warunkowa. Wcześniej kierujący autem musiałby się upewnić, że przeciwległy pas ruchu jest pusty, a sam manewr nie zagraża żadnemu innemu użytkownikowi drogi.
Szwedzki pomysł z liniami ciągłymi i wyprzedzaniem rowerzysty bez wątpienia jest trafiony. To przykład regulacji, która kieruje się nie tylko bezpieczeństwem, ale i rozumie drogowe realia. Łącząc te dwa elementy, chce realnie poprawić komfort wszystkim użytkownikom dróg. Chyba jednak nie myśleliście o tym, że stanowisko szwedzkiego urzędu transportowego zadowoli wszystkich. To nie jest możliwe. I swoje zastrzeżenia do niego zgłosili już... rowerzyści.
Szwedzcy cykliści uznają nowe przepisy za niewystarczające. Preferują określenie minimalnej odległości bocznej między rowerem a pojazdem wyprzedzającym rower. Oczekują zatem przepisów, które obowiązują np. w Polsce. Z polskiego punktu widzenia możemy im zatem powiedzieć, że one nie działają. Możliwość przekroczenia linii ciągłej jest zdecydowanie lepszą opcją, ponieważ bardziej chroni cyklistów.