Prawo pozwala pieszemu przekroczyć jezdnię również poza wyznaczonym przejściem, jeśli spełnione są określone warunki. Znaczenie ma między innymi odległość od najbliższej zebry oraz miejsce przekraczania drogi. Przepisy wskazują również, jak pieszy powinien się zachować, aby nie spowodować zagrożenia ani nie utrudnić ruchu.
Art. 13 Prawa o ruchu drogowym dopuszcza przechodzenie poza przejściem dla pieszych między innymi wtedy, gdy odległość od niego przekracza 100 metrów. Możliwe jest również przekraczanie jezdni na przejściu sugerowanym. Inna zasada dotyczy skrzyżowań. Jeżeli skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 metrów od wyznaczonego przejścia dla pieszych, można przejść przez jezdnię także na tym skrzyżowaniu. Pieszy korzystający z możliwości przejścia poza zebrą nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ani utrudniać ruchu. Musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom oraz dotrzeć do przeciwległej krawędzi jezdni najkrótszą drogą, prostopadle do jej osi.
Sytuacja zmienia się, gdy samochód skręca na skrzyżowaniu w drogę poprzeczną. Art. 26 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym zobowiązuje kierowcę do ustąpienia pieszemu przechodzącemu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża pojazd. Obowiązek ten występuje również wtedy, gdy nie wyznaczono tam przejścia dla pieszych. Jeżeli natomiast samochód jedzie prosto przez skrzyżowanie bez zebry, w opisanej sytuacji pieszy przekraczający jezdnię powinien ustąpić pojazdowi. Legalna możliwość przejścia poza pasami nie oznacza więc automatycznego pierwszeństwa. Za nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu kierowcy grozi mandat w wysokości 1500 zł oraz 15 punktów karnych. Jeśli takie samo wykroczenie zostanie popełnione ponownie w ciągu roku, mandat wynosi 3000 zł.