R1234yf zaczął trafiać do samochodów około 2014 roku, a od 2017 roku stosują go wszystkie nowe auta sprzedawane w Unii Europejskiej. Powodem zmiany były wymagania środowiskowe. Współczynnik GWP czynnika R1234yf wynosi 4, podczas gdy dla R134a osiąga 1430. Informację o tym, jaki czynnik klimatyzacji powinien znajdować się w samochodzie, można znaleźć na naklejce pod maską. Podana jest tam również wymagana ilość gazu.
Napełnienie typowej klimatyzacji samochodowej czynnikiem R134a kosztuje około 300 do 400 zł. Serwis układu wymagającego R1234yf może oznaczać wydatek około 750 do 950 zł, a czasami jeszcze większy. Wyższa cena wynika między innymi z bardziej skomplikowanej produkcji, ochrony patentowej oraz wymagań dotyczących transportu i magazynowania łatwopalnego R1234yf.
R134a może technicznie pracować w instalacji zaprojektowanej dla R1234yf, ale taki układ nie jest do tego fabrycznie przystosowany. Ograniczenie ryzyka awarii wymagałoby między innymi zastosowania odpowiednich uszczelek i dostosowania zaworu rozprężnego, ale nadal nie rozwiązałoby problemu niższej wydajności.
Długotrwała praca z niewłaściwym czynnikiem może powodować większe obciążenie sprężarki, pogorszenie jej smarowania oraz przegrzewanie elementów układu. Zwiększa to ryzyko uszkodzenia kompresora, którego wymiana może kosztować od około 1000 do 6000 zł, a w niektórych samochodach jeszcze więcej. Zastosowanie R134a w samochodzie fabrycznie przystosowanym do R1234yf jest niezgodne ze specyfikacją producenta. Według dostarczonych materiałów taka zmiana oznacza również ingerencję niezgodną z homologacją pojazdu.
R134a i R1234yf nie powinny być także mieszane. Czynniki różnią się właściwościami i parametrami pracy, natomiast urządzenia serwisowe są przystosowane do konkretnych gazów. Po ich zmieszaniu konieczne jest odzyskanie zawartości instalacji i odpowiednie zagospodarowanie zanieczyszczonego czynnika. Taka operacja może oznaczać dodatkowy wydatek rzędu kilkuset złotych.