Podczas szybkiej jazdy turbosprężarka pracuje w bardzo wysokiej temperaturze. W silniku Diesla może ona dochodzić do dziewięciuset stopni Celsjusza, a wirnik osiąga około 200 tys. obrotów na minutę. W silniku benzynowym temperatura może przekraczać tysiąc stopni Celsjusza, natomiast wirnik rozpędza się nawet do 250 tys. obrotów na minutę. Właściwe chłodzenie turbiny po jeździe ma więc znaczenie dla jej trwałości.
Po wyłączeniu silnika pompa oleju przestaje tłoczyć środek smarny do łożysk, choć wirnik turbosprężarki nadal się obraca. Olej pozostający w rozgrzanych kanałach może się zwęglać. Powstające osady ograniczają jego przepływ i pogarszają smarowanie, co przyspiesza zużycie łożysk. W skrajnym przypadku może dojść do zatarcia turbiny.
Chłodzenie turbosprężarki można rozpocząć jeszcze przed zatrzymaniem auta. Około 2 km przed planowanym postojem warto zmniejszyć prędkość, obniżyć obroty silnika i unikać dynamicznego przyspieszania. Temperatura turbiny zacznie wówczas spadać podczas jazdy. Po spokojnej jeździe miejskiej lub poruszaniu się w korku wystarczy 15 do 30 sekund pracy silnika na biegu jałowym.
Regeneracja turbosprężarki kosztuje od 1 tys. do 2,5 tys. zł. Nowa turbina do popularnego samochodu oznacza wydatek od 3 do 8 tys. zł, a w autach premium i sportowych cena może przekroczyć 10 tys. zł. Do tego trzeba doliczyć robociznę oraz koszty usunięcia ewentualnych dodatkowych uszkodzeń.
Prawidłowo eksploatowana turbosprężarka może przejechać od 250 do 300 tys. km bez awarii. Lekceważenie zasad chłodzenia może skrócić jej żywotność nawet do około 100 tys. km. Ważna jest także spokojna jazda przez pierwsze kilometry po uruchomieniu zimnego silnika, ponieważ zimny olej jest gęsty i gorzej smaruje. Należy również regularnie wymieniać olej co około 15 tys. km, a przy intensywnej eksploatacji skrócić ten okres.