Praca poza miejscem zamieszkania dla wielu osób oznacza dodatkowe wydatki na paliwo, bilety lub utrzymanie samochodu. Choć temat zwrotu kosztów dojazdu wraca regularnie, przepisy nie pozostawiają złudzeń. Nie każdy pracownik może liczyć na dodatkowe pieniądze. Są jednak wyjątki i rozwiązania, z których warto skorzystać.
Kodeks pracy nie nakłada na pracodawców obowiązku finansowania codziennych dojazdów do miejsca zatrudnienia. Oznacza to, że w większości przypadków koszty podróży do pracy pracownik pokrywa z własnej kieszeni, niezależnie od tego, jak daleko znajduje się zakład.
Zwrot kosztów dojazdu jest możliwy tylko wtedy, gdy pracodawca przewidział takie świadczenie w obowiązujących w firmie przepisach, na przykład w umowie o pracę, regulaminie wynagradzania lub układzie zbiorowym. Osoba zainteresowana dopłatą powinna w pierwszej kolejności sprawdzić te dokumenty, a jeśli przewidują taką możliwość, zgłosić się do działu kadr. Pracodawca sam ustala zasady przyznawania świadczenia. Może uzależnić jego wysokość od odległości między miejscem zamieszkania a miejscem pracy albo wypłacać wszystkim pracownikom jednakowy ryczałt.
Rynek pracy zmienia się bardzo szybko, dlatego wiele przedsiębiorstw szuka rozwiązań, które będą atrakcyjne dla pracowników, a jednocześnie łatwiejsze do organizacji niż comiesięczne dopłaty do paliwa lub biletów. Coraz częściej zamiast zwrotu kosztów dojazdu pracownicy otrzymują możliwość pracy zdalnej, samochód służbowy albo transport organizowany przez pracodawcę. Szczególnie popularne jest to w dużych zakładach produkcyjnych, gdzie specjalne autobusy dowożą załogę do miejsca pracy. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć wydatki pracowników i jednocześnie ułatwia firmom organizację pracy.
Warto pamiętać, że jeśli pracodawca wypłaca dodatek za dojazdy, w większości przypadków jest on traktowany jako przychód ze stosunku pracy. Oznacza to, że podlega opodatkowaniu oraz składkom na ubezpieczenia społeczne. Zwolnienia dotyczą jedynie wybranych grup zawodowych, którym takie uprawnienia przyznają odrębne przepisy.
Brak dopłat od pracodawcy nie zawsze oznacza, że nie można liczyć na żadne wsparcie. W określonych sytuacjach pomoc oferują urzędy pracy lub przepisy podatkowe. Osoby, które podjęły zatrudnienie ze skierowania urzędu pracy, mogą ubiegać się o zwrot kosztów dojazdu z Funduszu Pracy, jednak świadczenie jest ograniczone czasowo i zależy od dostępnych środków.
Z kolei pracownicy zatrudnieni na umowie o pracę, którzy dojeżdżają do pracy z innej miejscowości, mogą skorzystać z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu podczas rozliczania rocznego PIT. To rozwiązanie pozwala częściowo zrekompensować wydatki związane z codziennymi podróżami.
Źródła: poradnikprzedsiebiorcy.pl, tvs.pl, inewi.pl.