Wiele historii o klasycznych samochodach zaczyna się od przypadku, ale rzadko kończy się taką konsekwencją. To opowieść o marzeniu, które przetrwało dekady, oraz o aucie traktowanym jak część życia, a nie przedmiot. Ferrari Dino stało się tu symbolem pamięci, pasji i ciągłości między pokoleniami.
W 1968 roku Charles Trevelyan pojechał na wyścig Le Mans jako młody oficer armii brytyjskiej. To właśnie zaparkowane za ogrodzeniem Ferrari Dino 206 GT zrobiło na nim tak ogromne wrażenie, że postanowił kiedyś mieć własny egzemplarz. Sam wyścig szybko zszedł na dalszy plan. W pamięci pozostał kształt nadwozia, proporcje i elegancja auta, które od tamtej chwili stało się punktem odniesienia dla wszystkich innych samochodów.
Marzenie spełniło się kilka lat później, gdy Charles miał 26 lat i służył jako pilot helikoptera. Dzięki oszczędnościom oraz sprzedaży Alfa Romeo zamówił Ferrari Dino 246 GT, mimo że jego roczne dochody były bardzo skromne. Samochód został dostarczony do rodzinnego domu podczas jego zagranicznej służby. Po powrocie czekało na niego Ferrari, które od pierwszego dnia było traktowane z ogromną dbałością.
Po 54 latach Dino wygląda niemal tak samo jak w dniu odbioru. Samochód zachował oryginalny lakier, wnętrze i silnik, a przebieg wynosi około 27 tysięcy kilometrów. Auto było chronione przed deszczem i śniegiem, przechowywane w suchym miejscu i użytkowane bardzo oszczędnie. Nigdy nie przeszło odbudowy, co czyni je wyjątkowym nawet w świecie klasycznych Ferrari.
Z czasem Charles zaczął jeździć coraz rzadziej, dlatego zdecydował się przekazać Dino swojemu synowi. Samochód nie zostanie sprzedany, ponieważ jego wartość emocjonalna przewyższa jakiekolwiek rynkowe wyceny. Syn doskonale zna auto i dba o nie z takim samym szacunkiem. Ferrari Dino pozostaje więc nie kolekcjonerskim trofeum, lecz żywą częścią rodzinnej historii.