12 września 2025 r. rząd podjął decyzję o zamknięciu przejść granicznych z Białorusią. Zadecydowała o tym narastająca ilość prowokacji ze strony Rosji. Bezpośrednią przyczyną stały się drony, które wleciały w polską przestrzeń powietrzną. Przejścia zostały ponownie otwarte po 25 września.
14 dni oznaczało poważną trudność dla branży transportowej. W tym także polskiej. Straty były naprawdę wymierne. Dlatego rząd uruchomił program rekompensat. Jak jednak donosi serwis trans.info, "branża TSL alarmuje, że wsparcie nie obejmuje tych, którzy ponieśli największe straty".
Kto może zatem starać się o rekompensaty? Po pierwsze ograniczenie jest terytorialne. Dotyczy głównie firm pochodzących z Terespola i okolicznych powiatów. Po drugie ograniczenie dotyczy zakresu świadczonych usług. Odnosi się do gastronomii, wymiany walut, sprzedaży detalicznej, usług hotelarskich, działalności agenta celnego oraz usług hotelarskich świadczonych przez rolników. Możliwość uzyskania rekompensaty w żaden sposób nie dotyczy zatem przewoźników.
Przedstawiciele transportowców nie kryją rozczarowania sytuacją. Szczególnie że jak podkreślają w rozmowie z serwisem trans.info, to oni obserwowali największy paraliż operacyjny. I ten był wielopoziomowy. Po pierwsze firmy musiały się mierzyć z zamknięciem ważnego korytarza komunikacyjnego. Konieczne były objazdy. Po drugie problemem stały się przestoje aut zarówno po stronie białoruskiej, jak i polskiej. Po trzecie problemem stał się fakt, że z dnia na dzień białoruscy kierowcy przestali stawiać się do pracy w polskich firmach transportowych. Często nie miał zatem nawet kto jeździć autami...
Przewoźnicy mówią zatem o stratach liczonych w tysiącach euro. Takie kwoty nie wpłynęły i nie wpłyną do ich budżetów. Koszty prowadzenia działalności pozostały jednak niezmienne. Te same były pensje czy opłaty za ubezpieczenia i leasingi. Skutek? "Na pewno będą tacy, którzy nie wytrzymają i być może będzie to przyczynkiem do podjęcia decyzji o zamknięciu działalności" – powiedział PAP Jan Buczek – Prezes Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych. Znikające firmy będą zatem dodatkowym "kosztem" decyzji rządu.
Oczywiście nie jest tak, że pretensje przewoźników są ślepo ukierunkowane. Oni rozumieją, że zamknięcie granicy nie było fanaberią, a krokiem podjętym z rozwagą i wynikającym z trudnej sytuacji w Europie. Z drugiej strony nie chcą, aby ktoś zostawiał ich z problemem samych. Dlatego wnoszą o rozszerzenie katalogu branż objętych wsparciem. Bo skutki wrześniowego zamknięcia granicy są odczuwalne do dziś. I będą odczuwane przez długie miesiące, a mogą nawet stać się decydujące dla dalszej historii firm.