Tempomat to wygodny bajer. Ustawiasz prędkość i noga z gazu. Na autostradzie, przy długiej trasie, komfort i spokój brzmią świetnie. Wiele poradników twierdzi, że auto jedzie płynniej, silnik rzadziej przyspiesza i hamuje, co oznacza mniej zużytego paliwa. Jednak samochód to nie automat od oszczędzania, a jego efektywność zależy od warunków - ukształtowania terenu, charakteru jazdy, ruchu drogowego. I tu tempomat potrafi zawieść.
Na prostych, równych odcinkach drogi, zwłaszcza autostradzie lub ekspresówce, tempomat ma sens. Dzięki utrzymywaniu stałej prędkości kierowca unika cyklicznych przyspieszeń i hamowań, które są jednymi z największych "żarłaczy" paliwa. Dodatkowe zalety? Na długiej trasie tempomat zmniejsza zmęczenie kierowcy, bo nie musisz non stop kontrolować prędkości.
Jak podaje portal auto-swiat.pl, gdy droga ma pagórki, podjazdy lub zjazdy, tempomat potrafi pokpić sprawę. Wjeżdżając pod górę, silnik pracuje mocniej, a tempomat niełatwo zrezygnuje z utrzymywania zadanej prędkości, w związku z czym spalanie idzie w górę. Potem na zjeździe komputer może hamować, zamiast pozwolić silnikowi "odcinać paliwo", więc zamiast oszczędzania jest marnotrawstwo.
W ruchu miejskim, z częstym zwalnianiem i przyspieszaniem, tempomat często działa gorzej niż noga, bo zamiast adaptować styl jazdy do warunków, próbuje wymusić stałą prędkość. Częste hamowania i przyspieszenia zabijają sens funkcji. Zaś nowoczesne systemy, np. adaptive cruise control (ACC), też nie są remedium. Może się okazać, że używanie ACC wiąże się z nieznacznym wzrostem zużycia paliwa, zamiast oszczędności.