Obecnie w Słowenii Renault 4 to coś więcej niż stary model z minionej epoki. Gdy egzemplarz Boruta Pahora trafił na aukcję, wzbudził zainteresowanie ze względu na swoje pochodzenie i kontekst historyczny. Nikt jednak nie przewidywał, jak monumentalną rolę odegra w ogólnokrajowej zbiórce.
Przez dwadzieścia lat Renault 4 było produkowane w fabryce Revoz w Nowym Meście, co nadało mu status samochodu bliskiego każdej słoweńskiej rodzinie. W kraju zmontowano ponad pięćset siedemdziesiąt tysięcy egzemplarzy, a model na stałe wpisał się w kulturową pamięć mieszkańców. Dla wielu osób pierwsze podróże, przeprowadzki czy dojazdy do pracy miały miejsce właśnie za kierownicą „czwórki".
Beżowe Renault 4 z 1991 roku miało około dziewięćdziesięciu pięciu tysięcy kilometrów przebiegu i bardzo dobrze zachowany stan techniczny. Należało do prezydenta od momentu uzyskania przez Słowenię niepodległości. Typowe egzemplarze osiągają ceny od czterech do ośmiu tysięcy euro, ale ten szybko przekroczył te widełki. Ostateczna kwota wyniosła sześćdziesiąt tysięcy euro, co znacznie odbiega od rynkowych realiów.
Jak podaje serwis auto-moto.com, po zakończeniu aukcji auto trafiło do przedsiębiorcy Aleksandara Fratara, który nie zamierzał zatrzymać go w prywatnym garażu. W porozumieniu postanowił wykorzystać jego rozpoznawalność, aby zorganizować nową kampanię charytatywną. Auto stało się ruchomym ambasadorem zbiórki i pojawiało się przy kolejnych wydarzeniach, wzbudzając zainteresowanie mieszkańców. Dzięki temu akcja szybko nabrała rozmachu, a jej zasięg zaczął rosnąć.
Do przedsięwzięcia dołączył Czerwony Krzyż, który zorganizował otwartą zbiórkę pieniędzy. Kampania trwała dwa miesiące. Ostatecznie zebrano około dwustu siedemdziesięciu pięciu tysięcy euro, a wpłat dokonało ponad pięć tysięcy darczyńców. To wynik znacznie przekraczający początkowe założenia akcji.