Wodór ma dać zasięg jak w autach spalinowych i czas tankowania liczony w minutach, a jednocześnie zachować zalety napędu elektrycznego. Hyundai pozycjonuje wodór jako uzupełnienie aut bateryjnych, a nie ich zastępstwo. To ruch ważny dla segmentu ciężarowego, autobusów i zastosowań specjalnych, gdzie liczy się wydajność, masa i dyspozycyjność.
Hyundai rozpoczął budowę nowego zakładu produkcyjnego w Ulsan, który zajmie 43 000 metrów kwadratowych. W tym miejscu wcześniej działała wytwórnia jednostek spalinowych i skrzyń biegów, teraz przestrzeń zajmie linia do wytwarzania systemów wodorowych. Od 2027 roku zakład ma produkować 30 tysięcy kompletów ogniw paliwowych rocznie dla motoryzacji i przemysłu. Inwestycja o wartości około 560 milionów euro obejmuje także komercjalizację marki HTWO. Hyundai zapowiada dostawy systemów nie tylko do własnych aut, lecz także do zewnętrznych odbiorców, w tym do KGM Commercial w segmencie autobusów.
Nowy zakład obejmuje także produkcję elektrolizerów PEM, które służą do wytwarzania wodoru o wysokiej czystości. To pierwsza fabryka Hyundaia w Korei Południowej, która łączy w jednym miejscu systemy ogniw paliwowych i elektrolizery. Firma prowadzi już demonstracyjny projekt o mocy 1 megawata, który wytwarza ponad 300 kilogramów wodoru dziennie. Na wyspie Jeju planowany jest projekt klasy 5 megawatów, który ma wspierać lokalny ekosystem wodorowy i testy logistyki tankowania.
Wodorowe ogniwa paliwowe wytwarzają energię elektryczną w reakcji wodoru z tlenem w membranie PEM, a produktem ubocznym jest para wodna. Dzięki temu samochody wodorowe łączą bezemisyjność z krótkim czasem tankowania i stabilnym zasięgiem. Inżynierowie Hyundaia koncentrują się na trwałości stosów ogniw, gęstości mocy i obniżaniu kosztów wytwarzania. Technologia ma trafić do aut osobowych, pojazdów użytkowych, autobusów, maszyn budowlanych oraz zastosowań morskich.
Strategia Hyundaia zakłada rozwój równoległy, czyli baterie do aut osobowych i wodór tam, gdzie liczy się szybkie uzupełnienie energii oraz niska masa systemu. Celem jest pozycja dostawcy kompletnej technologii dla transportu, od ogniw paliwowych po infrastrukturę HTWO. Wdrożenia będą zależeć od kosztu wodoru i gęstości stacji tankowania, szczególnie w Azji i na rynkach flotowych. Jeśli infrastruktura przyspieszy, wodór może szybciej wejść do ciężarówek i autobusów niż do masowego segmentu aut osobowych.