Na stacjach benzynowych w Polsce coraz częściej pojawiają się paliwa z dopiskiem "premium" lub "performance". Kuszą obietnicą lepszej pracy silnika, mniejszego zużycia paliwa i dłuższej żywotności auta. W rzeczywistości, jak twierdzą specjaliści, pod tą nazwą kryje się produkt pochodzący z tych samych źródeł co te marek budżetowych. Jedyną różnicą są dodatki, które mają ograniczony wpływ na stan techniczny pojazdu. Warto sprawdzić, jak wygląda prawda i czy dopłata rzeczywiście się opłaca.
Wielu kierowców sądzi, że paliwa sprzedawane na markowych stacjach różnią się jakością od tych z hipermarketów. W praktyce benzyna i olej napędowy w większości Europy trafiają do wspólnych zbiorników w rafineriach i terminalach paliwowych. Jak podaje portal Auto Moto i francuski serwis L'Argus, w wielu regionach pochodzi ono z tych samych centrów dystrybucyjnych. Eksperci podkreślają, że różnice między paliwem z Leclerca, Shell lub BP zaczynają się dopiero w momencie dodania składników chemicznych poprawiających właściwości paliwa. Takie uzupełnienie stanowi zaledwie niewielki procent składu i mają ograniczony wpływ na trwałość silnika. W codziennej eksploatacji, jeśli samochód jest regularnie serwisowany i użytkowany zgodnie z zaleceniami producenta, nie ma znaczenia, czy tankuje się benzynę z sieci premium, czy z marketu.
Paliwa określane jako "V-Power" i "Excellium" zawierają mieszanki detergentów mające oczyszczać silnik i ograniczać powstawanie zanieczyszczeń. Teoretycznie mogą one poprawiać kulturę pracy jednostki napędowej i nieznacznie zmniejszać zużycie paliwa. Jednak brak jednoznacznych dowodów z niezależnych badań prowadzonych w typowych warunkach drogowych. Zdaniem branżowych ekspertów dodatki nie przynoszą znaczących korzyści w codziennym użytkowaniu, choć niektóre testy laboratoryjne sugerują, że mogą pomagać w utrzymaniu czystości układu paliwowego. Tę opinię potwierdzają analizy hiszpańskiego serwisu El Pais oraz cytowany przez niego Jose Rodriguez de Arellano, prezes sieci Plenergy, który uznaje dodatki za "największy mit przemysłu paliwowego". Wielu specjalistów zwraca uwagę, że to strategia oparta na psychologii. Kierowcy chętniej płacą więcej, wierząc, że dbają o swoje auta. Tymczasem producentom zależy głównie na budowaniu prestiżu marki i zwiększaniu marży na sprzedaży paliw.
Mity o gorszej jakości paliwie z hipermarketów wynikają głównie z dawnych różnic w czystości zbiorników i częstotliwości dostaw. Obecnie każdy dystrybutor podlega tym samym normom jakościowym, które kontrolują organy państwowe oraz niezależne laboratoria. Jak podaje TotalEnergies France, paliwo sprzedawane na wszystkich stacjach musi spełniać identyczne wymogi określone w normach EN 228 dla benzyny i EN 590 dla oleju napędowego. Paliwo oferowane w marketach spełnia te same wymagania co to z markowych stacji, choć niektóre parametry mogą różnić się w granicach dopuszczalnych norm.