Japońskie skrzyżowania od lat fascynują kierowców i turystów. Wśród neonów i gęstego ruchu ulicznego wyróżniają się sygnalizacje, które zamiast klasycznej zieleni często świecą niebieskozielonym światłem. Dla osób przyzwyczajonych do zachodnich standardów to prawdziwa zagadka. Powód tkwi zarówno w języku, jak i w międzynarodowych przepisach, które kraj musiał pogodzić z własną tradycją.
W dawnym języku japońskim istniały tylko cztery podstawowe nazwy kolorów: biały, czerwony, czarny i niebieski. Zieleni nie wyodrębniano, dlatego owoce, rośliny i nawet sygnały świetlne opisywano jednym słowem "ao", które oznaczało niebieski. Ta specyfika językowa sprawiła, że nawet kiedy pojawiła się współczesna nazwa "midori" odnosząca się do zieleni, wiele osób wciąż określało różne obiekty inaczej. Do dziś Japończycy potrafią powiedzieć o zielonym jabłku, że jest niebieskie, a światło drogowe w kolorze zielonym nazywają "ao" bez cienia wątpliwości. Taka tradycja zakorzeniona w codziennym języku wpływa na komunikację, ale i na wygląd sygnałów drogowych, które musiały dopasować się do kultury.
W 1968 roku powstała Konwencja o znakach i sygnałach drogowych ONZ, jasno określająca, że zielone światło oznacza jazdę, a czerwone zatrzymanie się. Japonia, mimo że nie podpisała traktatu, traktowała te zasady jako podstawę do tworzenia własnych przepisów. Problem polegał na tym, że język nie pozwalał łatwo pogodzić nowej terminologii z przyzwyczajeniami mieszkańców. Aby wyjść z tej sytuacji, w latach siedemdziesiątych zdecydowano się na wprowadzenie sygnału o odcieniu niebieskozielonym, który stanowił kompromis między globalnymi standardami a lokalną tradycją. Dzięki temu możliwe stało się zapisanie w przepisach słowa „ao", a jednocześnie zachowanie barwy akceptowanej na świecie.
Choć japońskie niebieskie światła uchodzą za wyjątkowe, inne kraje również mogą pochwalić się nietypowymi rozwiązaniami. W Kanadzie na przykład stosuje się migające zielone światła, które oznaczają, że kierowca ma pierwszeństwo skrętu w lewo. Podobny system występuje także w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych, co może być dezorientujące dla turystów, ale dla lokalnych kierowców jest całkowicie naturalne.