Zarówno strefa ruchu jak i strefa zamieszkania oznaczone są specjalnymi znakami drogowymi. Jednak ich znaczenie oraz obowiązujące zasady poruszania się w nich są odmienne. Zdarza się, że kierowcy mylą je ze sobą. Znajomość tych różnic jest kluczowa i nie tyczy się wyłącznie przepisów. Chodzi przede wszystkim o bezpieczeństwo, zwłaszcza że występują w podobnych miejscach: na osiedlach, parkingach, w pobliżu szkół oraz placów zabaw.
Strefa zamieszkania wyznacza obszar oznaczony przy wjeździe i wyjeździe znakami drogowymi D-40 i D-41. Obejmuje drogi publiczne lub wewnętrzne, na których obowiązują szczególne zasady ruchu. W tym przypadku to piesi mają pierwszeństwo i mogą poruszać się całą szerokością drogi. Jeśli nie ustąpimy im pierwszeństwa możemy otrzymać mandat w wysokości 1500 zł oraz 10 punktów karnych.
Kierowców w strefie zamieszkania obowiązuje ograniczenie prędkości - do 20 km/h. Postój jest dozwolony wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych. Za nieprawidłowe parkowanie grozi mandat - 100 zł i 1 punkt karny. Należy również pamiętać, że wyjazd ze strefy zamieszkania jest jednoznaczny z włączeniem się do ruchu.
Strefa ruchu to obszar wyznaczony znakami drogowymi D-52 i D-53 przy wjeździe i wyjeździe. W jej zakres wchodzi przynajmniej jedna droga wewnętrzna. Zasady poruszania się w niej są identyczne, jak na drodze publicznej. Piesi w odróżnieniu od strefy zamieszkania nie mają tu szczególnych przywilejów. Z kolei kierowców obowiązują ogólne przepisy, m.in. ograniczenia prędkości i zasada prawej ręki. Bywa to szczególnie istotne np. na parkingach przy centrach handlowych. W strefie ruchu możesz zaparkować na chodniku i miejscach do tego wyznaczonych.
Czy wiesz, czym różni się strefa zamieszkania od strefy ruchu? Zapraszamy do udziału w sondzie oraz do komentowania.