Ta "eska" kosztowała fortunę i powstała w ekspresowym tempie. Dziś prawie nikt z niej nie korzysta

Via Carpatia w wielu miejscach świeci pustkami, a co najciekawsze może nie być jedynym przykładem takiego stanu rzeczy. Czy jest sens inwestować w drogi, z których prawie nikt nie korzysta?
Budowa drogi ekspresowej S19 (Via Carpatia)
GDDKiA

W Polsce przybywa nowoczesnych dróg ekspresowych, ale nie wszystkie cieszą się dużym zainteresowaniem kierowców. Najnowsze dane pokazują wyraźne dysproporcje w natężeniu ruchu między regionami. Podczas gdy w największych miastach trasy są przeciążone, w innych miejscach świecą niemal pustkami.

Zobacz wideo Wjechała na ekspresówkę pod prąd. Odpowie przed sądem

Nierównomierne wykorzystanie nowych tras

Rozbudowa infrastruktury drogowej w Polsce postępuje w szybkim tempie, jednak nie każda droga ekspresowa jest intensywnie użytkowana. Z jednej strony w dużych aglomeracjach ruch osiąga bardzo wysokie wartości, z drugiej w mniej zaludnionych regionach nowe odcinki nie przyciągają kierowców. Jak wynika z Generalnego Pomiaru Ruchu 2025, liczba samochodów na drogach krajowych wzrosła o 10 procent.

W samej Warszawie natężenie ruchu jest ogromne. Na trasie S8 zbliża się do 200 tys. pojazdów na dobę, a na obwodnicy S2 dochodzi do około 160 tys. Dodatkowo liczba aut wjeżdżających codziennie do stolicy sięga już 850 tys., co oznacza wzrost o 75 proc. w ciągu dekady. Te dane pokazują, jak szybko rośnie ruch w największych ośrodkach miejskich.

Puste odcinki i wątpliwa opłacalność inwestycji

Jednocześnie w innych częściach kraju nowe trasy okazują się... świecić pustkami. Zdarza się nawet, że ruch jest tam wielokrotnie niższy od poziomu uznawanego za uzasadniający budowę drogi ekspresowej. Przyjmuje się, że taki próg to co najmniej 15 tys. pojazdów na dobę. Podczas ostatniego pomiaru okazało się, że mamy zupełnie nowe drogi, wybudowane za miliardy złotych, którymi mało kto jeździ. Dobrym przykładem są niektóre fragmenty Via Carpatii. Tu natężenie wynosi zaledwie 3-5 tys. aut dziennie.

Eksperci zwracają uwagę, że decyzje o budowie takich tras nie zawsze wynikają wyłącznie z realnych potrzeb transportowych. Często znaczenie mają czynniki polityczne i prestiżowe. Tak właśnie było w przypadku trasy Via Carpatia, która jak na europejskie warunki, powstała w iście ekspresowym tempie.

Alternatywy dla drogich "esek"

Coraz częściej pojawiają się głosy, że tańsze rozwiązania mogłyby poprawić płynność ruchu bez konieczności ponoszenia ogromnych kosztów. Jednym z nich są drogi w układzie 2+1, które zapewniają możliwość wyprzedzania i jednocześnie są znacznie mniej kosztowne w budowie. Takie podejście mogłoby lepiej odpowiadać na potrzeby regionów o mniejszym natężeniu ruchu.

Warto też zauważyć, że nowe trasy mogą przejmować ruch z istniejących dróg, zamiast generować zupełnie nowe potoki pojazdów. Przykładem jest Via Baltica, która odciążyła starą drogę krajową nr 8, dzięki przeniesieniu znacznej część ruchu. To pokazuje, że efekty inwestycji nie zawsze oznaczają wzrost liczby samochodów, lecz często jedynie zmianę ich tras.

Ostatecznie przed polskimi władzami stoi strategiczny wybór. Z jednej strony możliwe jest dalsze rozwijanie kosztownej sieci dróg szybkiego ruchu, z drugiej postawienie na tańsze rozwiązania niższej kategorii. Decyzja ta będzie miała kluczowe znaczenie dla przyszłości transportu i wydatków infrastrukturalnych w kraju.

Więcej o: