Omoda bardzo szybko nadrabia dystans do bardziej rozpoznawalnych marek i robi to w sposób, który jeszcze dwa lata temu wydawał się mało prawdopodobny. Model 7 jest tego najlepszym przykładem. To nie tylko większa i droższa alternatywa dla Omody 5, ale przede wszystkim samochód, który pokazuje wyraźny postęp w jakości, technologii i dopracowaniu. Co ważne, nadal jest taniej niż u Europejczyków z podobnym napędem.
Omoda 7 jest pierwszym modelem zaprojektowanym zgodnie z nowym językiem stylistycznym marki. Przód inspirowany - jak to twierdzi sam producent - "nosem rekina" faktycznie przyciąga uwagę i nadaje autu charakteru, którego kompletnie brakuje aktualnej "piątce". Z tyłu pojawiły się światła LED o kształcie przypominającym piorun i też wyglądają ciekawie. Nie sposób nie zauważyć inspiracji stylistyką Hondy. Różnica polega na tym, że tutaj wszystko jest bardziej wyostrzone i ekspresyjne.
Na uwagę zasługują też nowe detale. Producent zrezygnował z chowanych klamek i postawił na klasyczne rozwiązanie (na rodzimym rynku Omody już zakazano tego rozwiązania), ale dopracowane w stylu kojarzącym się raczej z autami z wyższych segmentów, a nie aut budżetowych. Klamki pracują z miłym oporem, a drzwi zamykają się z przyjemnym dźwiękiem. Niby szczegół, ale tu robi robotę i zmienia od początku postrzeganie auta. Zresztą takich smaczków w nowym modelu Omody jest więcej.
Spory postęp względem Omody 5 widać we wnętrzu. Materiały są wyraźnie lepsze, spasowanie stoi na wysokim poziomie, a całość sprawia bardziej dopracowane wrażenie. Widać tu jakiś pomysł i konsekwencję, choć mamy do czynienia z "ekranozą", co nie do końca jest wygodne. Odnoszę też wrażenie, że wszyscy projektanci z Chin, bez względu na markę, robią zakupy w tej samej fabryce przycisków i softwaru. Mamy tu chociażby identycznie pokrętła w kierownicy i podobny system sterowanie autem, jak chociażby w modelach Leapmotor.
W brakach ergonomicznych nie pomaga zbytnio bajer w postaci przesuwanego gestem palców gigantycznego ekranu środkowego. Monitor zamontowano na ruchomej taśmie, dzięki której przejeżdża on w stronę pasażera. W sumie ma to pewien sens, bo kierowca ewidentnie wymaga pomocy w obsłudze auta podczas jazdy, np. szukaniu w trzecim podmenu ustawiania lusterek, czy podgrzewania kierownicy. Trudno mi uwierzyć, że da się do tego przyzwyczaić. Nie liczcie też, że pomoże w tym obsługa głosowa, bo choć obsługuje język polski, trudno się z nią "dogadać".
Za to na osobne wyróżnienie zasługują fotele i przestronność kabiny. Te pierwsze mają ciekawy design, a ich zagłówki są wyjątkowo miękkie i wygodne. Przypominają wręcz te, które można spotkać w limuzynach Mercedesa. Do tego siedziska są naprawdę wygodne.
Omoda 7, pod względem wymiarów dość mocno celuje w Toyotę RAV4, czyli absolutny hit polskiego rynku. Przypadek? Auto ma: 466 cm długości, 187,5 cm szerokości, 167 cm wysokości,16,7 cm prześwitu, a rozstaw osi wynosi 272 cm. To sprawia, że w kabinie jest naprawdę przestronnie. Rozczarowaniem jest za to pojemność bagażnika. Mamy do dyspozycji zaledwie 401 litrów i dość nierówne kształty.
Dla porównania wymiary Toyoty to: 460 cm długości (464,5 cm w wersji GR Sport), 185,5 cm szerokości (188 cm w wersji GR Sport) i 168 cm wysokości. Rozstaw osi to 269 cm. Za to bazowa pojemność bagażnika wynosi 514 litrów i w tej kwestii miażdży Omodę.
Pod maską pracuje dobrze znany układ plug-in hybrid o mocy systemowej 279 KM. Mamy tu benzynowe 1.5 T-GDI, dwa silniki elektryczne (jeden trakcyjny i drugi pełniący rolę generatora) i baterię o pojemności 18,4 kWh. Na papierze wygląda to bardzo dobrze. W praktyce też trudno się do tego układu przyczepić. Największe wrażenie robi płynność działania. Przełączanie między trybami odbywa się praktycznie niezauważalnie, a silnik spalinowy jest skutecznie "ukryty" – zarówno pod względem hałasu, jak i wibracji.
W dużej mierze to zasługa dobrego wyciszenia (m.in. podwójne szyby akustyczne z przodu, solidne wygłuszenie) i po części specjalnego systemu redukcji hałasu. I tu warto się zatrzymać na chwilę, bo konstruktorzy Omody 7 faktycznie mocno przyłożyli się do komfortu i wyciszenia tego auta. Producent zastosował w tym celu długą listę patentów, m.in:
Osiągi? Tu jest już bardziej "rodzinnie". 8,5 sekundy do setki to wynik w pełni akceptowalny, ale daleki od sportowych aspiracji, które mogłaby sugerować moc. Niestety, jeszcze gorzej jest podczas przyspieszaniu przy wyższych prędkościach. Omoda 7 jest rozczarowująco ospała.
Spalanie? Podczas niezbyt długich jazd testowych w okolicach Trójmiasta wyniosło średnio około 6,2 l/100 km, co przy masie 1875 kg można uznać za bardzo przyzwoity wynik. Sam producent deklaruje, że średnie zużycie w trybie ładowania baterii powinno wynosić 6 l/100 km. Omoda twierdzi też, że "siódemka" potrafi przejechać do około 90 km na samym prądzie i łącznie nawet ponad 1000 km bez tankowania, co wydaje się osiągalne.
Zawieszenie to najbardziej kontrowersyjny element tego auta. Aż dziwi, że producent poświęcając tak dużo wysiłków do wyciszenie kabiny i odizolowania kierowcy od dźwięków i wibracji, zapomniał o komforcie resorowania. Z jednej strony zastosowanie hydraulicznych tulei i dopracowanej konstrukcji sprawiło, że znacznie poprawiono prowadzenie i ograniczono przechyły nadwozia. Z drugiej strony zestrojenie zawieszenia jest absurdalnie twarde. Nierówności są odczuwalne, a krótkie poprzeczne uskoki potrafią być nieprzyjemne dla pasażerów. W efekcie komfort resorowania nie do końca pasuje do reszty auta i psuje ogólny jego odbiór. Najwyraźniej chińscy producenci jeszcze nie bardzo potrafią osiągnąć dobry kompromis. W tej kwestii Europa i Japonia jeszcze są przed nimi o dwie długości.
Omoda 7 trafia w środek rynku także cenowo oferując trzy wersje wyposażenia: Comfort, Luxury i Premium. Ceny startują od 169 900 zł, a kończą się na 184 900 zł. W tej cenie dostajemy hybrydę plug-in z bardzo pojemną kabiną, 19 lub 20-calowe koła, dowolny wybrany przez nas kolor (Omoda nie pobiera dopłat za lakier), naprawdę bogate wyposażenie – w wyższych wersjach są m.in. wentylowane fotele, kamery 360/540 z genialnej rozdzielczości kamerami i ekranem oraz dobrej jakości HUD.
Na liście wyposażenie pojawiają się też funkcje do niedawna zarezerwowane dla droższych aut. Omoda ma mieć możliwość zdalnego wyjeżdżania z ciasnego miejsca parkingowego. Co prawda podczas premiery nie było okazji tego przetestować, ale sam fakt obecności takiego rozwiązania pokazuje ambicje marki.
Do tego dochodzi 7-letnia gwarancja i 8 lat ochrony na układ trakcyjny, co ma rozwiązać wątpliwości osób obawiających się "egzotycznej" marki. Co ciekawe Omoda oferuje alternatywnie 3-letnią gwarancję bez limitu kilometrów, jednak zaznacza, że nawet niewielkie spóźnienie się z przeglądem (1 rok lub 15 tys. km), oznacza jej automatyczną utratę.
Omoda 7 to wyraźny krok naprzód względem modelu 5. Lepsze materiały, lepsze wykończenie, dojrzalszy design i bardziej dopracowane prowadzenie pokazują, że marka szybko się uczy. Pierwsze wrażenie jest zaskakująca dobre, bo tworzą je detale, do wykonania których mocno przyłożyli się projektanci koncernu Chery. Najwyraźniej ktoś dobrze zbadał rynek i gusta Europejczyków.
Jednak dla mnie Omoda 7 Super Hybrid mimo wszystko jest jeszcze samochodem bardzo nierównym. Obok wymuskanych detali pojawiają się duże zgrzyty w postaci np. słabego zawieszenia, czy niskiej jakości audio. Całościowo jednak jest nieźle, dlatego patrząc na to, jak dobrze przyjęły się w Polsce modele Omody i Jaecoo, "siódemka" z rozsądnie skonstruowanym cennikiem może powtórzyć ich sukces. To nie jest już ciekawostka z Chin, tylko realna alternatywa. Materiał został zrealizowany na wyjeździe zorganizowanym przez Omoda Polska. Firma nie miała wpływu na treść ani wglądu w tekst przed publikacją.