40 lat Challengera | Galeria

Sportowy Dodge zadebiutował w 1970 roku jako odpowiedź Chryslera na Chevroleta Camaro i Forda Mustanga. W tym roku obchodzi swoje 40. urodziny
40 lat Challengera Sportowy Dodge zadebiutował w 1970 r jako odpowiedź na Chevroleta Camaro i Forda Mustanga Sportowy Dodge zadebiutował w 1970 roku jako odpowiedź Chryslera na Chevroleta Camaro i Forda Mustanga. W tym roku obchodzi swoje 40. urodziny. Pierwszy Challenger produkowany był w latach 1970-1974 i znalazł w tym czasie 188 tys. nabywców. Do jego napędu służyła jedna z kilku dostępnych rzędowych "szóstek" lub widlastych "ósemek". Najmocniejszy motor Hemi o pojemności 426 cali sześciennych rozwijał moc 425 koni. Hemi oznacza, że komory spalania miały kształt połowy sfery. Model występował w trzech wersjach: podstawowej Basic, R/T (Road & Track - droga i tor) oraz T/A (przeznaczonej do ścigania się). Produkowano także odmianę z otwartym nadwoziem, a pod bratnią marką Plymouth sprzedawano bliźniaczą Barracudę (potocznie Cuda) ze skróconym rozstawem osi. Ta ostatnia według zamysłu Chryslera miała bezpośrednio konkurować z Camaro i Mustangiem, podczas gdy Challengera pozycjonowano jako rywala dla Couagara i Firebirda. Na wizerunku kolejnej generacji Challengera głęboką szramę pozostawił kryzys paliwowy. Auto zbudowane we współpracy z Mitsubishi dysponowało jednym z dwóch 4-cylindrowych silników rzędowych. Słabszy o pojemności 1,6 litra rozwijał moc 77 koni, mocniejszy zaś - o pojemności 2,6 litra - osiągał 105 koni. Po zakończeniu produkcji w 1983 roku Challenger pozostał tylko wspomnieniem, uwiecznionym na ścianach salonów Chryslera. Ten stan trwał aż do 2008 roku, kiedy na drogi wyjechał trzeci Challenger, garściami czerpiący z pierwowzoru i niemal identyczny jak zaprezentowany dwa lata wcześniej prototyp. Historia lubi się powtarzać i dzisiaj auto znów konkuruje z Mustangiem i Camaro, stworzonymi na modłę swoich przodków z lat 60. Podstawową wersję Challengera napędza silnik V6 o pojemności 3,5 litra i mocy 250 koni, a mocniejsze dysponują motorami V8 o mocy 372 lub 425 koni.

Pierwszy Challenger dzielił geny z bratnim Plymouthem Barracudą. Barracuda (w mocniejszych wersjach zwana Cuda) jeździła na płycie podłogowej o krótszym rozstawie osi i według zamysłu Chryslera bezpośrednio konkurowała z Camaro i Mustangiem, podczas gdy większego Challengera pozycjonowano jako rywala dla Couagara i Firebirda.

Warto wiedzieć, że to właśnie Plymouth Barracuda uchodzi za pierwszy pony car - zaprezentowano go 2 tygodnie przed debiutem pierwszego Forda Mustanga (1964 r.). Obydwa modele korzystały z podzespołów popularnych sedanów. Zbyt duże podobieństwo Barracudy do statecznego Valianta sprawiło jednak, że nie odniósł on takiego sukcesu jak coupe spod znaku błękitnego owalu. Mimo technicznego pokrewieństwa z Falconem, Mustang zyskał nadwozie o zupełnie nowej stylizacji i odniósł sukces rynkowy na niespotykaną skalę.

Pierwszy Challenger zjeżdżał z taśm montażowych w latach 1970-1974. Znalazł w tym czasie 188 tys. nabywców. Na rynku występował jako coupe i kabriolet, w trzech wersjach: podstawowej Basic, R/T (Road & Track - droga i tor) oraz T/A (stworzonej do wyścigów).

Do napędu Challengera służyła jedna z kilku dostępnych rzędowych "szóstek" lub widlastych "ósemek", sprzężonych z 4-biegowymi "manualami" lub 3-biegowymi "automatami". Najmocniejszy motor Hemi o pojemności 426 cali sześciennych rozwijał moc 425 koni. Hemi oznacza, że komory spalania miały półkulisty kształt.

Na wizerunku kolejnej generacji Challengera głęboką szramę pozostawił kryzys paliwowy. Auto zbudowane we współpracy z Mitsubishi dysponowało jednym z dwóch 4-cylindrowych silników rzędowych. Słabszy o pojemności 1,6 litra rozwijał moc 77 koni, mocniejszy zaś - o pojemności 2,6 litra - osiągał 105 koni. Po zakończeniu produkcji w 1983 roku Challenger pozostał tylko wspomnieniem, uwiecznionym na ścianach salonów Chryslera.

Ten stan trwał aż do 2008 roku, kiedy na drogi wyjechał trzeci Challenger, garściami czerpiący z pierwowzoru i niemal identyczny jak zaprezentowany dwa lata wcześniej prototyp. Historia lubi się powtarzać i dzisiaj auto znów konkuruje z Mustangiem i Camaro, stworzonymi na modłę swoich przodków z lat 60.

Podstawową wersję Challengera napędza silnik V6 o pojemności 3,5 litra i mocy 250 koni, a mocniejsze dysponują motorami V8 o mocy 372 lub 425 koni.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z okazji 40. urodzin Dodge'a Challengera.

Marcin Sobolewski

Król zdetronizowany! - Fiesta popularniejsza niż Golf - ZOBACZ TUTAJ

Mondeo nowym wzorcem klasy średniej? - ZOBACZ TUTAJ

Samochody: Ford Fiesta - ogłoszenia

Więcej o: