Gazeta.pl > Testy >  DługiDystans >  Opinie

Volvo S40/V40 (1995-2004) - opinie Moto.pl

Dariusz Dobosz
03.10.2007 19:30
A A A Drukuj
W tym samochodzie nie ma niczego, co przypominałoby wcześniejsze modele Volvo. Inna jest również jakość. Niestety, trochę gorsza.
Sedan S40 i kombi V40 to owoc współpracy szwedzko-japońskiej produkowany w holenderskich zakładach Nedcar w Born razem z Mitsubishi Carisma. Oba auta wykorzystywały tę samą płytę podłogową i niektóre rozwiązania podzespołów mechanicznych.

O ile Carisma nie była szczególnie rewolucyjna dla japońskiego producenta, o tyle Volvo zdecydowanie odbiegało od tego, do czego przyzwyczaił nas szwedzki koncern. Stylizacja pozbawiona ostrych linii, wielowahaczowe zawieszenie tylne, silniki z czterema zaworami na cylinder, małe bagażniki (sedan 471/855 l, kombi 415/1420 l).

Od standardu Volvo, przynajmniej w pierwszym okresie produkcji, odbiegała również jakość wykonania S40/V40. Narzekania na precyzję montażu i jakość materiałów były dość powszechne. Słabe oceny zbierało zawieszenie - zbyt twarde i głośne. Cóż, najtańszy model w gamie rządził się widać swoimi prawami. Szersza dostępność aut marki uchodzącej za ekskluzywną została okupiona obniżeniem standardów produkcyjnych, co widać było również w wysokiej awaryjności modelu. Trzeba jednak oddać sprawiedliwość producentowi, bo z każdym rokiem wprowadzano ulepszenia. Na przestrzeni lat samochód stawał się coraz lepszy.

Najbardziej godne polecenia są egzemplarze produkowane po 2000 r., najlepiej dopracowane i prezentujące najwyższą trwałość newralgicznych dla S40/V40 elementów. Są one również najlepiej wyposażone. Oprócz systemu ochrony przed uderzeniami bocznymi (SIPS) seryjnie montowano powietrzne kurtyny okienne.

Silnik

Silniki benzynowe są trwałe i nie sprawiają większych problemów. Kłopoty może sprawiać jedynie napinacz paska rozrządu (zaciera się i nie działa) albo układ regulacji wolnych obrotów (nierównomierna praca). Zawodzi osprzęt, głównie alternator i turbosprężarka w wersjach doładowanych. Bardziej awaryjne są turbodiesle. W starszych zawodzi układ wtryskowy i układ prowadzenia paska klinowego. W nowszych, z zasilaniem typu common rail, często pęka przewód łączący silnik z intercoolerem.

Instalacja elektryczna

Najczęściej zawodzą immobiliser i centralny zamek, ale trzeba też liczyć się z awariami kontrolek na desce rozdzielczej. Alternatory najczęściej ulegają awariom w egzemplarzach produkowanych do 1998 r.

Nadwozie

Zabezpieczenie antykorozyjne spisuje się nieźle, ale w najstarszych egzemplarzach występują już pierwsze ogniska rdzy. Głównie na tylnym pasie, przy tylnych lampach oraz na pokrywie silnika.

Zawieszenie

W polskich warunkach nader szybko zużywają się tuleje metalowo-gumowe przednich wahaczy, łączniki stabilizatora oraz elementy gumowe w punktach mocowania stabilizatora przedniej osi. Ciekawostkę stanowi to, że zmodernizowane w 1998 r. górne mocowania kolumn przedniego zawieszenia są mniej trwałe od stosowanych wcześniej. Wielowahaczowe zawieszenie tylne też nie należy do trwałych. Częstej ingerencji wymagają zarówno podłużne, jak i poprzeczne wahacze. Te drugie są szczególnie kosztowne. Podczas jazdy próbnej trzeba zwrócić baczną uwagę na stuki dochodzące od strony podwozia.

Przeniesienie napędu

Słabym punktem są skrzynie biegów dostarczane przez firmę Renault (pierścień na dźwigni zmiany biegów do włączania przełożenia wstecznego). Często pojawiają się w nich wycieki oleju i nadmierne luzy w mechanizmie zewnętrznym. Zdarza się w nich "wypadanie" piątego biegu, co stanowi sygnał do natychmiastowej wizyty w warsztacie. Bagatelizowanie usterki prowadzi do poważnej awarii skrzyni przekładniowej. Podczas jazdy próbnej trzeba koniecznie sprawdzić działanie takiej przekładni. W wersjach z mocnymi silnikami (160-200 KM) krótką żywotność mają przeguby napędowe. Jeśli są zużyte, trzeszczą i stukają podczas przyspieszania w zakrętach.



Historia modelu.
1995, wrzesieńpremiera modelu z nadwoziem sedan, silniki 1.8 16V (116 KM), 2.0 (137 KM), 1.9 TD (turbodiesel, komora wstępna, 90 KM);
1995, grudzieńwersja kombi, nowe silniki 1.6 16V (105 KM);
1998, jesieńmodernizacja zawieszenia i hamulców, nowe silniki 1.8i (silnik GDI z Mitsubishi, bezpośredni wtrysk benzyny, 125 KM), 1.9 16V (140 lub 200 KM);
1999, wiosna1.9 TD (turbodiesel, wtrysk bezpośredni, 95 KM);
2000, latomodernizacja modelu (nowe zderzaki, błotniki, listwy, zmiany we wnętrzu), silnik 1.9 16V (160 KM);
2001silnik 2.0 (136 KM), 2.0 16V (165 KM), 1.9 16V (200 KM), 1.9 TD (turbodiesel, common rail, 102 lub 115 KM);
2002, jesieńniewielka modernizacja (nowa osłona chłodnicy, reflektory, zmiany na desce rozdzielczej);
2003, jesieńpremiera kolejnej generacji S40


Znaki identyfikacyjne

Tabliczkę znamionową i numer identyfikacyjny VIN umieszczono w komorze silnika, na przegrodzie czołowej



VIN.
Znaki 1-3Światowy kod producenta (YV1 - Volvo, Szwecja)
Znak 4Kod modelu (V - S40/V40)
Znak 5Kod nadwozia (S - sedan 4d; W- kombi 5d)
Znaki 6-7Kod silnika (10, 11 - 1.6 16V; 12 - 1.8 16V; 16, 17 - 2.0 16V; 18 - 1.9 16V)
Znak 8Kod emisji spalin
Znak 9Kod skrzyni biegów (0,1,2,3,5 - przekładnie manualne; 6,9 - przekładnie automatyczne)
Znak 10Kod roku modelowego
Znak 11Kod zakładu montażowego (F - Born, Holandia)
Znaki 12-17Numer seryjny


1 2 następne »

Dodaj swój komentarz:
Autor:
Login / Pseudonim: Hasło:
Komentuj pod pseudonimem jako Gość lub zaloguj się
| Załóż konto
Komentarz:
2013, 37 900 PLN
2013, 67 100 PLN
2013, 74 900 PLN
2013, 67 990 PLN
2013, 50 400 PLN
2010, 170 399 PLN
2010, 21 500 PLN
2013, 74 900 PLN

Czy jesteś za obowiązkiem stosowania opon zimowych?

  • 40%

    Tak, to poprawi bezpieczeństwo (1150)

  • 32%

    Tak, ale dopuściłbym też opony całoroczne (919)

  • 24%

    Nie, to wyłudzanie pieniędzy od kierowców (691)

  •   3%

    Nie mam zdania (85)

Liczba oddanych głosów: 2845