Koncepcję samochodu podporządkowano głównie komfortowi i funkcjonalności, nie zaniedbując przy tym strony estetycznej. Może się podobać nie tylko wygląd, ale również dbałość o przestrzeń, zwłaszcza nad głowami. Podobnie jak w legendarnym Citroënie 2CV bez problemu można podróżować, nie zdejmując z głowy kapelusza.
Interesująco zaprojektowano wnętrze, ale jego wykończenie budzi zastrzeżenia. Pełno w nim tworzyw sztucznych, i to nie najlepszej jakości. Fotele nie należą do szczególnie wygodnych, są zbyt miękkie i łatwo się wygniatają. Za przednimi siedzeniami brakuje miejsca, bo dość mocno rozbudowano bagażnik. Ma pojemność aż 305/1310 l, co w tej klasie aut stanowi znakomity wynik.
Nabywcy C3 mogą liczyć na wysoki komfort jazdy i oszczędne silniki. Mocną stroną francuskiego auta jest także lekko pracujący układ kierowniczy, dobrze spisujący się podczas jazdy miejskiej i ułatwiający parkowanie. Dodatkowy komfort można zyskać, wybierając wersję Sensodrive z automatycznym sprzęgłem, a dodatkowe oszczędności można osiągnąć z wersją Stop&Go, w której silnik jest wyłączany podczas każdego postoju. Osobom poszukującym auta niebanalnego można polecić odmianę Pluriel z otwartym nadwoziem.
Citroën C3, chociaż dość awaryjny, należy do aut niedrogich w eksploatacji. Przynajmniej w wersjach benzynowych. Usterki nie są poważne, można je łatwo i tanio naprawić. Części zamienne są łatwo dostępne, nie ma problemu z tańszymi zamiennikami. Poważniejsze kłopoty mogą sprawić turbodiesle, kuszące wyjątkowo niskim zużyciem paliwa.
Instalacja elektryczna
Elementy elektryczne i elektroniczne w C3 są wyjątkowo kapryśne. Winę za to ponosi głównie multipleksowa instalacja elektryczna, odpowiedzialna za dziwne zachowania czujnika temperatury silnika, automatycznej klimatyzacji, centralnego zamka, elektrycznego wspomagania układu kierowniczego. Wysoką niezawodność instalacji można osiągnąć, powierzając jej obsługę autoryzowanemu warsztatowi. Często bowiem receptę na elektryczne kłopoty stanowi wgranie nowego oprogramowania, dostępnego tylko w ASO. Doraźnym sposobem na elektryczne kłopoty jest zamknięcie samochodu przynajmniej na kilka minut.
Nadwozie
Duża powierzchnia tworzyw sztucznych we wnętrzu powoduje, że po kilku latach plastiki nieprzyjemnie trzeszczą. Z tym trzeba się po prostu pogodzić. Uszczelnienia może wymagać połączenie dachu z centralnym prawym słupkiem nadwozia. W najstarszych egzemplarzach C3 pojawia się już korozja. Najszybciej atakuje dolne krawędzie drzwi oraz dolne krawędzie pokrywy silnika i pokrywy bagażnika.
Silnik
Benzynowce Citroëna C3 są mało awaryjne. Początkowo w wersji 1.4 problemy sprawiał wtryskiwacz paliwa, ale szybko poprawiono tę wadę. Zacina się też elektryczna przepustnica i silnik zaczyna pracować w trybie awaryjnym. Poważniejsze kłopoty sprawiają turbodiesle. Są bardzo wrażliwe na jakość paliwa, w grę wchodzi tylko tankowanie na markowych stacjach benzynowych.
Awariom ulegają pompy paliwa i dwumasowe koła zamachowe. W obu przypadkach trzeba przygotować się na spore wydatki. Charakterystyczne dla turbodiesli są też wycieki oleju, a w wersji 1.4 16V HDI także kłopoty z intercoolerem. Wszystkie silniki modelu C3 mają pasek zębaty w napędzie układu rozrządu. Jeśli przebieg paska nie jest rzetelnie udokumentowany, trzeba go wymienić jak najszybciej po zakupie samochodu.
Przeniesienie napędu
Przede wszystkim trzeba skontrolować stan gumowych osłon przegubów napędowych. Nie są trwałe, a każde ich pęknięcie powoduje wyciek smaru i szybkie zniszczenie przegubów. Co 40-50 tys. km zacierają się linki sterujące przełożeniami w skrzyni biegów. Zmiana biegów jest wówczas utrudniona. Podczas jazdy próbnej trzeba koniecznie sprawdzić działanie przekładni.
Zawieszenie
Elementy podwozia nie są szczególnie trwałe. Najszybciej zużywają się łączniki stabilizatora, nieco później sworznie i metalowo-gumowe tuleje wahaczy. Amortyzatory mogą wymagać wymiany nawet po 50 tys. km. W egzemplarzach z lat 2002-03 wyjątkowo nietrwałe były przekładnie kierownicze, ale zostały już w większości wymienione na elementy o poprawionej konstrukcji.
Warto jednak sprawdzić, czy kierownica nie ma nadmiernego luzu, a podczas skręcania kół nie pojawiają się podejrzane stuki.
Znaki identyfikacyjne
Tabliczka znamionowa w formie naklejki znajduje się na prawym centralnym słupku nadwozia. Numer VIN wybito na przegrodzie czołowej, po stronie prawej oraz na desce rozdzielczej (widoczny w lewym dolnym narożniku przedniej szyby).
VIN
Interesująco zaprojektowano wnętrze, ale jego wykończenie budzi zastrzeżenia. Pełno w nim tworzyw sztucznych, i to nie najlepszej jakości. Fotele nie należą do szczególnie wygodnych, są zbyt miękkie i łatwo się wygniatają. Za przednimi siedzeniami brakuje miejsca, bo dość mocno rozbudowano bagażnik. Ma pojemność aż 305/1310 l, co w tej klasie aut stanowi znakomity wynik.
Nabywcy C3 mogą liczyć na wysoki komfort jazdy i oszczędne silniki. Mocną stroną francuskiego auta jest także lekko pracujący układ kierowniczy, dobrze spisujący się podczas jazdy miejskiej i ułatwiający parkowanie. Dodatkowy komfort można zyskać, wybierając wersję Sensodrive z automatycznym sprzęgłem, a dodatkowe oszczędności można osiągnąć z wersją Stop&Go, w której silnik jest wyłączany podczas każdego postoju. Osobom poszukującym auta niebanalnego można polecić odmianę Pluriel z otwartym nadwoziem.
Citroën C3, chociaż dość awaryjny, należy do aut niedrogich w eksploatacji. Przynajmniej w wersjach benzynowych. Usterki nie są poważne, można je łatwo i tanio naprawić. Części zamienne są łatwo dostępne, nie ma problemu z tańszymi zamiennikami. Poważniejsze kłopoty mogą sprawić turbodiesle, kuszące wyjątkowo niskim zużyciem paliwa.
Instalacja elektryczna
Elementy elektryczne i elektroniczne w C3 są wyjątkowo kapryśne. Winę za to ponosi głównie multipleksowa instalacja elektryczna, odpowiedzialna za dziwne zachowania czujnika temperatury silnika, automatycznej klimatyzacji, centralnego zamka, elektrycznego wspomagania układu kierowniczego. Wysoką niezawodność instalacji można osiągnąć, powierzając jej obsługę autoryzowanemu warsztatowi. Często bowiem receptę na elektryczne kłopoty stanowi wgranie nowego oprogramowania, dostępnego tylko w ASO. Doraźnym sposobem na elektryczne kłopoty jest zamknięcie samochodu przynajmniej na kilka minut.
Nadwozie
Duża powierzchnia tworzyw sztucznych we wnętrzu powoduje, że po kilku latach plastiki nieprzyjemnie trzeszczą. Z tym trzeba się po prostu pogodzić. Uszczelnienia może wymagać połączenie dachu z centralnym prawym słupkiem nadwozia. W najstarszych egzemplarzach C3 pojawia się już korozja. Najszybciej atakuje dolne krawędzie drzwi oraz dolne krawędzie pokrywy silnika i pokrywy bagażnika.
Silnik
Benzynowce Citroëna C3 są mało awaryjne. Początkowo w wersji 1.4 problemy sprawiał wtryskiwacz paliwa, ale szybko poprawiono tę wadę. Zacina się też elektryczna przepustnica i silnik zaczyna pracować w trybie awaryjnym. Poważniejsze kłopoty sprawiają turbodiesle. Są bardzo wrażliwe na jakość paliwa, w grę wchodzi tylko tankowanie na markowych stacjach benzynowych.
Awariom ulegają pompy paliwa i dwumasowe koła zamachowe. W obu przypadkach trzeba przygotować się na spore wydatki. Charakterystyczne dla turbodiesli są też wycieki oleju, a w wersji 1.4 16V HDI także kłopoty z intercoolerem. Wszystkie silniki modelu C3 mają pasek zębaty w napędzie układu rozrządu. Jeśli przebieg paska nie jest rzetelnie udokumentowany, trzeba go wymienić jak najszybciej po zakupie samochodu.
Przeniesienie napędu
Przede wszystkim trzeba skontrolować stan gumowych osłon przegubów napędowych. Nie są trwałe, a każde ich pęknięcie powoduje wyciek smaru i szybkie zniszczenie przegubów. Co 40-50 tys. km zacierają się linki sterujące przełożeniami w skrzyni biegów. Zmiana biegów jest wówczas utrudniona. Podczas jazdy próbnej trzeba koniecznie sprawdzić działanie przekładni.
Zawieszenie
Elementy podwozia nie są szczególnie trwałe. Najszybciej zużywają się łączniki stabilizatora, nieco później sworznie i metalowo-gumowe tuleje wahaczy. Amortyzatory mogą wymagać wymiany nawet po 50 tys. km. W egzemplarzach z lat 2002-03 wyjątkowo nietrwałe były przekładnie kierownicze, ale zostały już w większości wymienione na elementy o poprawionej konstrukcji.
Warto jednak sprawdzić, czy kierownica nie ma nadmiernego luzu, a podczas skręcania kół nie pojawiają się podejrzane stuki.
Znaki identyfikacyjne
Tabliczka znamionowa w formie naklejki znajduje się na prawym centralnym słupku nadwozia. Numer VIN wybito na przegrodzie czołowej, po stronie prawej oraz na desce rozdzielczej (widoczny w lewym dolnym narożniku przedniej szyby).
VIN
